szczepanek.org - Michał Dominik

Kocham moją Żonę

nospam@example.com (jarek) — Wed, 09 Apr 2008 20:27:11 +0200

Największym darem od Boga, jaki dostałem to miłość do mojej Żony. Każdego dnia odkrywam w Niej zachwyt naszego pierwszego spaceru i blask anielskich skrzydeł.

Gdy dzisiaj schorowany wróciłem do domu, moja Kochana Żona poczęstowała mnie wspaniałym rosołem, przygotowanym pomimo własnej choroby i zmęczenia, oraz niezapomnianym uśmiechem, a Michał Dominik radośnie powtarzał Tata!

Bóg jest hojny ponad ludzkie ograniczone wyobrażenie, "Bóg jest Miłością!"

Rotawirus

nospam@example.com (jarek) — Tue, 01 Apr 2008 21:33:59 +0200

Michał Dominik ma się już dobrze i nadrabia zaległości w zabawie. Po poniedziałkowym rozwolnieniu w opinii naszej znajomej lekarki wszystko stało się jasne, Michała dopadł rotawirus. Teraz pozostaje przyglądanie się jak Michał wraca do zdrowia i dokonuje kolejnych epokowych odkryć

Na bieżąco sprawdza prawo Newtona, puszczając z pewnej wysokości większość przedmiotów, ku własnej radości odkrywcy, można powiedzieć z miną "a jednak spada".

Trudne pytania

nospam@example.com (jarek) — Sun, 30 Mar 2008 21:16:24 +0200

W nocy mieliśmy pierwszą nocną akcję karetkowo-szpitalną w historii naszej rodziny. Nasz Michałek mimo wielkiej waleczności poległ ostatecznie o 2:40 w nocy, kiedy to obudził nas i za pomocą termometru przyznał się do temperatury 39,6C.

Pozostała szybka decyzja o konieczności konsultacji lekarskiej, telefon na pogotowie z pytaniem co robić. Pogotowie z całego serca chce pomóc, ale ponieważ nie ma dyżurnego pediatry, pozostaje jedynie transport do dyżurnego pediatry w szpitalu z rejonu. Czekamy więc na przyjazd pogotowia pospiesznie szykując Michała do podróży, jednak oczekiwanie na karetkę trwa około 1,5 godziny. Jedzie Mama i Michał. Ja zamykam dom i dzwonię po taxi, oczywiście bez grosza w kieszeni - więc pozostaje podjazd pod bankomat. Oczywiście dzisiaj bank ma dzień aktualizacji oprogramowania, więc karta debetowa nie działa, pozostaje kredytowa. W końcu jesteśmy razem w szpitalu.

W ostatecznym rozrachunku jeśli nie ma pediatry na dyżurze, szybszą metodą na przyszłość będzie wezwanie taxi i przejazd do szpitala.

W szpitalu obudzony pediatra, po pierwszych oznakach zniecierpliwienia, że ktoś "dopiero"! w nocy zauważył gorączkę - tak jakby utrzymująca się gorączka pojawiała się zawsze o 16:14 ;-), daje diagnozę zapalenie ucha środkowego, a w związku z tym kieruje nas do Oddziału Ratunkowego w Katowicach, ponieważ laryngologia dziecięca ma tam ostry dyżur.

Kolejna notka na przyszłość, gdy dziecko ma 38 choćby na chwilę od razu jechać na konsultacje.

I tak o 4:20 (dodatkowego dramatyzmu dodała zmiana czasu - była 3:20) znajdujemy się w pustym zamkniętym szpitalu, ze skierowaniem do Katowic i bez samochodu, w chwili gdy liczy się czas. Teraz trzeba szybko przeanalizować w głowie do kogo można zadzwonić o tej porze z prośbą o pomoc transporcie do Katowic. Dzwonimy i tak jak zawsze, pomimo ogromnego zmęczenia i raptem 1godziny snu bliska osoba nie zawodzi. Potem przejazd we mgle do Katowic, a tam szukanie Szpitala w nieznanej nam dzielnicy miasta, okupione utratą jednej czapki.

Ostatecznie po wstępnych bojowych okrzykach lekarki "a czemu nie wcześniej", dostajemy diagnozę ropny katar i zapalenie spojówki, możemy wracać do domu i kupować listę leków.

O 7-mej rano jesteśmy w domu.

Trudne pytania:
- to pytanie o osoby, do których można zadzwonić z prośbą o szybką pomoc transportową, czy też w ogóle o pomoc w środku nocy,
- jakie rozwiązanie wybrać aby ono było najszybsze i najbezpieczniejsze dla dziecka.

Piękno przedmiotów wszelakich

nospam@example.com (jarek) — Fri, 28 Mar 2008 21:03:43 +0100

Nasz kochany Michał Dominik, na każdym kroku uczy nas zadziwienia pięknem rzeczy świata tego marnego. Gdy nam jakiś przedmiot wydaje się nam bezużytecznym odpadem, w oczach i rękach Michała Dominika staje się cudowną perłą. I tak zaczynamy lubić zakrętkę od słoiczka, stary kawałek materiału, pomiętą kartkę papieru, która szeleści piękniej od grzechotki...

Dziecko ma czyste serce i oczy, a my?

My możemy uczyć się nowego spojrzenia na świat i piękna przedmiotów wszelakich, wszystko jest dla nas także czyste serce i oczy.

Radosny zębów zgrzyt

nospam@example.com (jarek) — Fri, 14 Mar 2008 20:55:35 +0100

Michał Dominik odkrył szerokie możliwości zgrzytania czterema zębami własnymi i ku wielkiemu rozbawieniu skutecznie straszy rodziców, odgłosami strachliwymi.

39 stopni

nospam@example.com (jarek) — Sat, 26 Jan 2008 20:30:53 +0100

Nasz kochany Michał Dominik, zaskoczył nas dzisiaj nagłym skokiem temperatury do 39 stopni, z równoczesnym rozmyciem wzroku. Od rana wydawał się dzieckiem wyciszonym, jednak na spacerze był wesoły. Na szczęście szybka decyzja o wyjeździe do pediatry, trafna diagnoza - zaatakowane gardło i przepisane leki, pomogły w szybkim zbiciu temperatury i odzyskaniu części normalnego wigoru.

Dziecko jest takie bezbronne, gdy dopada je gorączka.

Śmiech

nospam@example.com (jarek) — Sun, 20 Jan 2008 23:27:41 +0100

małego Michała Dominika i jego radosne Mamama albo jak ktoś inny słyszy Mememe, przemienia Świat na lepsze. W życiu najważniejsze są chwile, które prowadzą pięknem do Boga. Dzięki Ci Boże za rodzinne spotkanie rozpromienione nowym życiem.

Nieustający Cud Rodziny

nospam@example.com (jarek) — Sat, 22 Dec 2007 18:16:04 +0100

Nieustający Cud Rodziny trwa od początku życia rodzaju ludzkiego. Najczystsze piękno tego cudu za dni kilka będziemy mogli zobaczyć w Betlejemskiej grocie.

Nieustający Cud Rodziny to także cud naszej małej rodziny, to cud naszego narodzenia, spotkania i zakochania dzięki łasce Ducha Świętego, oraz cud poczęcia i narodzenia Michała Dominika.

Nieustający Cud Rodziny w pełni dostrzec można w spotkaniu przy stole, które rozpoczyna się jednoczącą modlitwą i darem dobrego słowa dla najbliższych.

Zadziwienie

nospam@example.com (jarek) — Fri, 23 Nov 2007 21:14:12 +0100

Zadziwia mnie piękno życia. Nie można się nudzić, nie można nic przewidywać... Niby wszystko poznane rozumem i doświadczeniem, a mimo to można być zaskoczonym. Przedwczoraj wiadomość o śmierci kolegi z chóru, który po długiej chorobie poszedł do Nieba śpiewać hymny chwalebne. Dzisiaj spotkanie w drzwiach kościoła z przelotnie poznanym kolegą z nowej pracy. Spotkaliśmy się na dwóch egzaminach: językowym i tym najpiękniejszym duchowym.

Najbardziej zadziwiają mnie cuda naszego Michała Dominika, który wbrew opinii mędrków tego Świata, nie boi się życia tylko ku niemu wybiega, wołając "Oto jestem i chcę już chodzić, i biegać!". Mały człowiek cieszy się życiem i unika planowania. Tata małego człowieka również cieszy się życiem, ale może nazbyt często planuje, co przesłania mu radość chodzenia, biegania i krzyczenia "Oto jestem i żyję w radości!".

Śmiech

nospam@example.com (jarek) — Mon, 29 Oct 2007 23:10:29 +0100

Śmiech Michała Dominika rozbrzmiewa w różnych porach dnia, niczym radosny szum skrzydeł Aniołów Stróżów. I pozostaje tylko jedno pytanie, czy Michał śmieje się tak bezpośrednio do rodziców, czy równocześnie do Aniołów Stróżów, którzy nam towarzyszą = wesoła gromadka